"...για το άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία..." ή τι κάνεις Γιάννη? κουκιά σπέρνω...

Το παρακάτω είναι ανάρτηση στο  facebook  του  χρήστη " Συριζα Πρέβεζας"
Δείγμα πως κάποιοι την πραγματικότητα ούτε μέσα από υπαινικτικό  κείμενο δεν μπορούν να την δουν... Και αν  είναι   " ειρωνεία  "  δηλαδή  "αυθεντική κριτική ματιά" , τότε που πάει  το βαρύγδουπο συμπέρασμα ?  Και ποιες προσπάθειες  να  ανοιχτεί ο  ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία   πλήττει  το κείμενο ?  Μήπως τις προσπάθειες κάποιων στην Πρέβεζα να κλεισθούν στον εαυτό τους, στους συγγενείς και τους φίλους τους  και να κάνουν τον ΣΥΡΙΖΑ ακριβές αντίγραφο του δογματικού εαυτού τους?
Πάντως όπως κατάλαβε το κείμενο  αυτός που το σχολίασε στην ανάρτηση,  το κατάλαβε και το σαμαρικό  "antinews"  (http://www.antinews.gr/2013/12/03/236977/) .
Περίεργη ομοιότητα αντιλήψεων...

Ο Συριζα Πρέβεζας κοινοποίησε σύνδεσμο από Nikos Theotokas.

6 ώρες πριν

Η λαϊκιστική πλευρά του Κρατερού που δεν την γνωρίζαμε! Η ειρωνεία του πλήττει την προσπάθεια για το άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία.

Ο Δεκάλογος του Συνεπούς Αριστερού - Η Αυγή Online

www.avgi.gr

Επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ προσεγγίζει γοργά προς την κυβερνητική εξουσία, καλό θα ήταν να υπάρξει κάποιου είδους κώδικας δεοντολογίας του Συνεπούς Αριστερού. Διαφορετικά υπάρχει ο κίνδυνος να εξελιχθεί το κόμμα σε ΠΑΣΟΚ, πράγμα που ήδη επισημαίνουν και προεξοφλούν όχι μόνο το ΚΚΕ, αλλά και άλλοι Συνεπείς

Επιτέλους !

                                                              Του  Κώστα Καναβούρη (Αυγή, 22/9/2013) 

Επιτέλους! 

Τι άλλο χρειάζεται να γίνει ώστε να αντιληφθεί και να πράξει αναλόγως η ευρύτατη πλειοψηφία του ελληνικού λαού ότι η δημοκρατία στη χώρα μας βρίσκεται υπό απηνή διωγμό; Αδιαφόρησε -αυτή η ευρύτατη πλειοψηφία, όσο πικρό κι αν ακούγεται- για τους ξυλοδαρμούς των μεταναστών, για τα μαχαιρώματα κατά συρροή, κατ' επάγγελμα και κατ' εξακολούθηση σε ανθρώπους που η αγριότητα της παγκοσμιοποίησης τους έριξε στη χώρα μας, αδιαφόρησε για τους νεκρούς μετανάστες από ξύλο ή από λεπίδι ή από υπερβολική δόση καθαρής αστυνομίας και να που φτάσαμε στο θανατηφόρο μαχαίρωμα από χρυσαυγίτικο χέρι του 34χρονου Παύλου Φύσσα. Και όχι μόνο αδιαφόρησε αυτή η ευρύτατη πλειοψηφία στους ολοένα και διευρυνόμενους (κάτι που τρομακτικά συνεχίζεται) θυλάκους του εκτρωματικού ιδεολογήματος του ναζισμού, αλλά και άφησε μεγάλο (ολοένα και μεγαλύτερο, φευ) τμήμα της να ενθυλακωθεί σ' αυτούς υποκύπτοντας στη γελοιότητα του τάχα μου αντισυστημικού λόγου της Χρυσής Αυγής, υπό τους κλαυθμούς όσων υπερασπίζονται παντί τρόπω τη γενική και συμπαγή ιδέα ενός μυγιάγγιχτου λαού που δεν φταίει ποτέ, αλλά παρασύρεται από το "κακό" και "ανάλγητο" σύστημα.

• Ένας μαχαιροβγάλτης ναζί της Χρυσής Αυγής με μια μαχαιριά έκοψε για πάντα την τεντωμένη χορδή μιας μουσικής, αφήνοντας λειψή την μπάντα της δημοκρατίας. Λοιπόν; Τι θα κάνει τώρα η άσπιλος κόρη που ονομάζεται "Ευρύτατη Πλειοψηφία" αλλά δεν γνωρίζει κατά πού πέφτουν το Κερατσίνι και η Αμφιάλη όπου έγινε το φονικό; Επιτέλους! Τι άλλο χρειάζεται αυτή η ευρύτατη πλειοψηφία για να νιώσει ενοχή και να πράξει αναλόγως;

           Και τώρα; Τι θα πει και, προπαντός, τι θα πράξει αυτή η άμωμη (κι ας διατήρησε εξαιρετικά στενή σχέση ως αντίληψη ζωής και ευτυχίας με τον Μαμμωνά) πλειοψηφία τώρα που βλέπει σφαγμένο ένα δικό της παιδί (υπό την έννοια μιας στείρας ιθαγένειας) έξω από την πόρτα της; Ένα παιδί βεβαίως που δεν ανήκε στην ευρύτατη πλειοψηφία της χασμώμενης δημοκρατίας, που η ανατρεπτική της διάθεση εξαντλείται στην "Ανατροπή" του Πρετεντέρη, του μόνου ανθρώπου (συγγνώμη, υπάρχουν και αρκετά άλλα είδη ανθρώπου που το κάνουν) ο οποίος καταφέρνει διαρκώς να είναι κατώτερος του εαυτού του και ανώτερος των προσδοκιών του.

           Αντιθέτως, ο Παύλος Φύσσας ήταν ένας ζωηρός πολίτης: στη μουσική, στην άποψη, στη δράση και προπαντός σ' αυτή την απόλυτα επαναστατική καθημερινότητα, όπου το σώμα επιμηκύνεται μέχρι τη σκέψη. Και είναι ευάλωτο επειδή γύρω του δεν υπάρχει σώμα Πολιτείας (κοινωνία και κράτος) για να προστατέψει τα πιο ακριβά παιδιά του. Σώμα επιμηκυμένο μέχρι τη σκέψη, σώμα τεντωμένο μέχρι τη μουσική που γίνεται μουσική πράξη, είναι εύκολο να κοπεί. Κι αυτό έγινε το βράδυ της περασμένης Τρίτης, λίγα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα προς Τετάρτη: ένας μαχαιροβγάλτης ναζί της Χρυσής Αυγής με μια μαχαιριά έκοψε για πάντα την τεντωμένη χορδή μιας μουσικής, αφήνοντας λειψή την μπάντα της δημοκρατίας.

 

Η εξαφάνιση του μαθήματος της φυσικής αγωγής από την εκπαίδευση είναι εγκλημα  σε βάρος της νεολαίας !

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του Αθλητικού Τμήματος  του ΣΥΡΙΖΑ

Η μείωση των ωρών διδασκαλίας της Φυσικής Αγωγής στο ωρολόγιο πρόγραμμα όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων, στα όρια της πλήρους εξαφάνισης, είναι απότοκο της εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών στο δημόσιο σχολείο.

Έχει προηγηθεί από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ η πλήρης αποδιάρθρωση των αθλητικών θεσμών και δομών στην εκπαίδευση, όπως η συνολική απαξίωση των αναλυτικών προγραμμάτων Φυσικής Αγωγής, η διάλυση των Τάξεων Αθλητικής Διευκόλυνσης, η κατάργηση των σχολικών αγώνων, η κατάργηση των Γραφείων Φυσικής Αγωγής, ο εξοστρακισμός από το Ενιαίο Λύκειο και τα ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ, η πλήρης αποδέσμευση της Φυσικής Αγωγής από το σύστημα παιδαγωγικής αξιολόγησης των μαθητών.

Εάν στα παραπάνω προστεθούν οι ελλείψεις αθλητικών υποδομών σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και η υποχρηματοδότηση του αθλητισμού στα σχολεία, οδηγούμαστε στη χειρότερη κατάσταση της Φυσικής Αγωγής από τη σύσταση του Ελληνικού κράτους και οπωσδήποτε τη χειρότερη ανάμεσα σε όλες τις χώρες, τουλάχιστον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η πολιτική που υλοποιήθηκε από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και εντείνεται κατ’ επιταγή της τρόικα στον τομέα της Φυσικής Αγωγής στην εκπαίδευση, οδηγεί σε δυσμενέστατες και μακροχρόνιες βιολογικές, φυσικές, ψυχικές και πνευματικές επιπτώσεις στους μαθητές.

Αυτή είναι μια εγκληματική πολιτική εις βάρος της νέας γενιάς, της υγείας των πολιτών, της εθνικής οικονομίας και της κοινωνίας γενικότερα.

Είναι μια πολιτική που αντιτίθεται στις επιταγές του Συντάγματος στο οποίο ρητά αναφέρεται: «Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους, έχει δε ως σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και Φυσική Αγωγή των Ελλήνων». Αντιτίθεται ακόμη στις επιταγές της UNESCO, στις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στις οδηγίες των διεθνών εκπαιδευτικών και ερευνητικών φορέων.

Η πολιτική αυτή θα συντριβεί και θα αποτελέσει παρελθόν από την κυβέρνηση της Αριστεράς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει ότι η Φυσική Αγωγή στην εκπαίδευση αποτελεί την πρώτη και αδιαπραγμάτευτη επιλογή του στην εφαρμογή της αθλητικής του πολιτικής. Βασικό και συστατικό στοιχείο της εκπαιδευτικής διαδικασίας και της σχολικής δραστηριότητας.

Με κυβέρνηση αριστεράς με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, τα άμεσα μέτρα αποκατάστασης και επανένταξης της Φυσικής Αγωγής στη ζωή του σχολείου είναι δεδομένα:

• 3 ώρες εβδομαδιαία σε όλες τις βαθμίδες της βασικής εκπαίδευσης

• ουσιαστική ένταξη στη προσχολική αγωγή

• αναδιοργάνωση της Φυσικής Αγωγής στη τριτοβάθμια εκπαίδευση

• εκσυγχρονισμός των αναλυτικών προγραμμάτων

• κάλυψη των οργανικών κενών γυμναστών

• ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και προληπτικός έλεγχο της υγείας των μαθητών

• θεσμοθέτηση εναλλακτικών μορφών άσκησης

• σύνδεση με την περιβαλλοντική εκπαίδευση και τα προγράμματα υγείας

• σύνδεση του σχολείου με τις δημόσιες αθλητικές εγκαταστάσεις    

 Η αντιαθλητική πολιτική της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου και τρόικα θα ανατραπεί !

 

    27 Αυγούστου 2013                                                                                                                                   Το Αθλητικό Τμήμα

 

Έξι θέσεις για τον φασισμό

                             

    Με αφορμή την εκπομπή του Γ. Τράγκα της 7ης Απριλίου

        του Μάκη Κουζέλη (από τα  "Ενθέματα" της Αυγής)

      Θα διατυπώσω έξι επισημάνσεις με τη μορφή θέσεων, που αποτελούν –ελπίζω– κοινούς τόπους.

      1. Η Χρυσή Αυγή είναι φασισμός –κανείς δεν μπορεί να κάνει πως δεν τον είδε, κανείς πως δεν καταλαβαίνει– και ο φασισμός της έχει απήχηση — κανείς δεν την ψήφισε «κατά λάθος».

     Η Χ.Α. δεν είναι απλώς ακροδεξιά, απλώς ξενοφοβική ρατσιστική οργάνωση· είναι φασιστική νεοναζιστική συμμορία. Ανήκει στις στρατιές της σβάστικας, είναι παρακλάδι αυτών που έκαιγαν τα ελληνικά χωριά. Σίγουρα δεν είναι η μοναδική εκδοχή φασισμού στην ελληνική κοινωνία ή και την ελληνική πολιτική σκηνή· είχε και έχει συμμάχους, υποστηρικτές, προπαγανδιστές και προπομπούς. Εκτός από τα SA, υπάρχουν και οι θεσμικότεροι παράγοντες πολιτικής εκπροσώπησης ενός εθνικοσοσιαλιστικού εργατισμού.

         Επομένως, δεν κάνουμε πως δεν τους βλέπουμε. Και, κυρίως, δεν επιτρέπουμε και στους άλλους να κάνουν πως δεν τους βλέπουν: να υποβαθμίζουν τον κίνδυνο, να κάνουν πως δεν τρέχει τίποτα, πως είναι αστειότητες, επιφαινόμενο, κάτι που θα περάσει από μόνο του, να παίζουν με την αξιοποίησή τους, κυρίως εναντίον της Αριστεράς. Τους δείχνουμε, και τους δείχνουμε ως επικίνδυνους φασίστες, αναγκάζουμε όσους δεν είναι μαζί τους να τους αναγνωρίσουν ως τέτοιους. Το θυμίζουμε διαρκώς και δεν αφήνουμε τίποτα να περάσει απαρατήρητο. Τους αντιμετωπίζουμε: πολιτικά, ιδεολογικά, κοινωνικά. Καμία ανοχή.

         2. Ο φασισμός  της Χ.Α. δεν ήρθε από το πουθενά. Κι αυτός ο φασισμός είναι προϊόν του καπιταλισμού (γράφει ο Μπρεχτ: ο φασισμός είναι ο πιο γυμνός, ο πιο θρασύς, ο πιο πνιγηρός,  ο πιο απατηλός καπιταλισμός). Δεν είναι «κάτι άλλο», όπως επιθυμεί ό,τι τον εξέθρεψε για να απαλλαγεί από το στίγμα, κι όπως επιθυμεί κι ο ίδιος. Τα όργανά του, μάλιστα, πιστεύουν πως μάχονται τον καπιταλισμό, και πράγματι ο φασισμός οργανώνει και αξιοποιεί τον μικροαστικό φθόνο κατά της αστικής κουλτούρας, κατά της αστικής ελευθερίας και πνευματικότητας. Πάντα διέθετε και διαθέτει ένα τέτοιο στοιχείο αντικαπιταλιστικής ιδεολογίας, ενσωματωμένο σε έναν «αντισυστημισμό» που βλέπει μια ενιαία συμπαγή απειλή: βλέπει απέναντί του –αλλά και επιθυμεί– μια κοινωνία ως μηχανή, χωρίς αντιφάσεις, χωρίς εσωτερικές συγκρούσεις, βλέπει έθνη και φυλές κι όχι τάξεις και κοινωνικές ομάδες, βλέπει μηχανικά συστήματα κι όχι κοινωνικές σχέσεις.

        Πίσω απ’ όλα αυτά, το κεφάλαιο καλά κρατεί και ήδη το ’30-40 το χρηματιστικό και μεγαλοβιομηχανικό κεφάλαιο βγήκε ριζικά ενισχυμένο από την κατάλυση των δημοκρατικών διαδικασιών. Και οι ταξικές ανισότητες έγιναν ακόμα πιο ριζικές.

        Ισχύει, κατά τη γνώμη μου, η γνωστή ρήση του Χορκχάιμερ: «Όποιος δεν θέλει να μιλήσει για τον καπιταλισμό θα πρέπει να σωπαίνει και για τον φασισμό». Η φράση είναι μια απάντηση σε εκείνους τους φιλελεύθερους κύκλους διανοουμένων που τότε, το 1939, όπως και σήμερα, έβλεπαν πλέον την ανάγκη να καταδικάσουν τον ολοκληρωτισμό, αποφεύγοντας κάθε κριτική στην πηγή προέλευσής του, και μάλιστα καταγγέλλοντας την Αριστερά και τη μαρξιστική θεωρία της. Γι’ αυτό και ο αφορισμός του Χορκχάιμερ συνεχίζει με τη θέση: «Η τάξη του ολοκληρωτισμού δεν είναι άλλη από την προκάτοχό της, αλλά χωρίς δισταγμούς, αδίστακτη». Και καταλήγει: «Αυτό που τώρα καταργείται είναι η διαμεσολάβηση, η διαμεσολάβηση των ελεύθερων συμβάσεων. Ο φασισμός είναι η αλήθεια της σύγχρονης κοινωνίας, όπως εξαρχής τη συνέλαβε η θεωρία [εννοείται η μαρξιστική]. Ο φασισμός σταθεροποιεί τις ακραίες διαφορές που στο τέλος αναπαράγει ο νόμος της αξίας».

          Μην ξεχνάμε πόσο ουσιαστική είναι η ύπαρξη ή μη της διαμεσολάβησης, της εντός της αστικής δημοκρατίας υλοποιούμενης ελευθερίας. Είναι, όπως είδαμε, ζήτημα εκατομμυρίων ζωών.

Η Αριστερά της Θυσίας

Στο αλβανικό μέτωπο 1940-41

«Αποχαιρετούμε σήμερα τον ακριβό μας  σύντροφο  Φώτη Τρούγκο, τον αγωνιστή της  Εθνικής Αντίστασης, τον αγωνιστή της Αριστεράς , τον πολίτη αυτής της πόλης που έδωσε στην διάρκεια της ζωής του  στην λέξη «Αριστερός» την πραγματική της διάσταση. Που ήταν για μας  το πρότυπο της σεμνότητας, της ανιδιοτέλειας και της λεβεντιάς.

Γεννήθηκε στο Λούρο Πρέβεζας το 1918 από αγρότες γονείς με πολυμελή οικογένεια. Τελείωσε  το δημοτικό σχολείο Λούρου και το εξατάξιο Γυμνάσιο στην Πρέβεζα με Γυμνασιάρχη  τον αείμνηστο Χρήστο Κοντό με «λίαν καλώς». Απεφοίτησε  το 1939 από την Ζωσιμαία Παιδαγωγική  Ιωαννίνων που την περίοδο εκείνη είχε δντη τον  Ευάγγελο Παπανούτσο. Εκεί έρχεται σε επαφή με τις κομμουνιστικές ιδέες.  Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας διορίσθηκε τον Δεκέμβριο του 1939 « ως δημοδιδάσκαλος επί βαθμώ και μισθώ ακολούθου  εις την εκπαιδευτικήν περιφέρειαν Πρεβέζης» όπως αναγράφει το διοριστήριο. Στις 10 Μαρτίου 1940 τοποθετείται στο μονοτάξιο Δημοτικό Σχολείο Άσσου.

Ο πόλεμος του σαράντα τον βρίσκει στην Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών  Ιππικού στην Λάρισα. Το πρωί της 28^ης Οκτωβρίου 1940 με φύλλο πορείας πάνω σε καρότσα φορτηγού μαζί με τους συναδέλφους του, φεύγει μέσω Μετσόβου για την πρώτη γραμμή του μετώπου. Συμμετέχει σε όλες τις μάχες και παίρνει τον βαθμό του ανθυπίλαρχου. Πολεμά συνεχώς για έξη μήνες.  Η σχετική βεβαίωση που χορηγεί ο ίλαρχος Ιωάννης Κατσαδήμας, Διοικητής της 1^ης Ίλης Ιππικού της Ομάδας Αναγνωρίσεως γράφει ότι : «υπηρέτησεν στην γραμμήν των πρόσω του Αλβανικού μετώπου από της ενάρξεως του Ελληνοϊταλικού πολέμου, ήτοι από 3^ης Νοεμβρίου 1940 μέχρι 12 Μαρτίου 1941 λαβών μέρος εις τας μάχας Καλαμά, Κότσικα , Φιλιάτες και εντεύθεν του Αργυροκάστρου.»

Γυρίζει στο χωριό του μετά την κατάρρευση του μετώπου και στις 23 Απριλίου  1941 αποστρατεύεται. Λαμβάνει ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ αγωνίζεται για «εθνική ανεξαρτησία , για καλύτερη ζωή, για ένα κόσμο απαλλαγμένο από την ένδεια και τον φόβο» όπως μας έλεγε όταν τον ρωτούσαμε «γιατί μπάρμπα Φώτη αγωνίσθηκες ?». Το 1943 τον βρίσκει διαφωτιστή του ΕΑΜ και το 1945 ήταν, με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού του ΕΛΑΣ, φρούραρχος της Πρέβεζας.

 Ο πόλεμος όμως τελείωσε, οι Γερμανοί έφυγαν, η ειρήνη όμως δεν ήρθε. Η Ελλάδα οδηγήθηκε στον «καταραμένο» εμφύλιο, όπως τον ονόμαζε. Αλληλοσκοτωμός, νέα ερείπια, καταστροφές. Πολύς πόνος και δάκρυα αλλά και πολιτικοί διωγμοί. Αυτοί που πολέμησαν τους ξένους κατακτητές είναι τώρα «εχθροί της πατρίδας». Το 1947  κλήθηκε για κατάταξη στο στρατό και βρέθηκε στην Μακρόνησο  στο πρώτο τάγμα Σκαπανέων και αργότερα στην Ικαρία εκτοπισμένος. Το Φεβρουάριο του 1949 διαγράφετε από τις τάξεις των εφέδρων αξιωματικών και τον Μάιο του 1949 απολύεται από δάσκαλος με απόφαση του Υπουργού Παιδείας Κωνσταντίνου Τσάτσου ως «  τυγχάνων λίαν επικίνδυνος και αμετανόητος κομμουνιστής, πάσα δε προσπάθεια για ανάνηψή του, απέβη άκαρπος». 

Για την Εθνική Αντίσταση στην Πρέβεζα...

          Σήμερα 25 Νοεμβρίου,  ημέρα που το επίσημο κράτος "γιορτάζει" την  Εθνική Αντίσταση και εκφωνούν λόγους στις εκκλησίες διάφοροι απόστρατοι και  καταθέτουν στεφάνια οι απόλεμοι, δημοσιεύω ένα μικρό τμήμα  από τις αναμνήσεις που είχε καταγράψει  ένας πραγματικός αντιστασιακός, ο αείμνηστος Τάκης Πολύζος.  Το κείμενο είναι δικό του, χωρίς διορθώσεις.

Πρεβεζάνοι μαθητές της τελευταίας  τάξης του Γυμνασίου  (τέλη δεκαετίας 30). Ολοι συμμετείχαν στην Εθνική Αντίσταση.

"….Με την κήρυξη του πολέμου της 28 Οκτωβρίου 1940 , οι Ιταλοί βομβάρδισαν την Πρέβεζα και ιδιαίτερα τη θάλασσα που πέσανε οι περισσότερες βόμβες. Από όλους τους βομβαρδισμούς που ήταν οι πιο πολλοί απ’ όλη την Ελλάδα, γιατί την θεωρούσαν επίκεντρο όλης της Ηπείρου που τροφοδοτούσε το Αλβανικό μέτωπο.

Με την κατάρρευση και τον ερχομό των Ιταλών και Γερμανών, που μας κήρυξαν τον πόλεμο την 6-4-1941, που μας κατακτήσανε, μπήκαμε στην περίοδο της σκληρής κατοχής, αρχίσανε οι στερήσεις, πείνα, ξεκληρισμοί, διωγμοί. Ο Ελληνικός Λαός ήταν εξουθενωμένος από την τετράχρονη φασιστική Δικτατορία, προδομένος από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία. Είναι αναγκασμένος να αγωνιστεί για να ζήσει, πάλευε με όλες τις αντιξοότητες , την ώρα που  ο τύραννος κατακτητής  με τους συνεργάτες του  προσπαθούσαν να σε κάνουν να υποκύψεις. Έχοντας μαζί τους Έλληνες προδότες που φτιάσανε κυβέρνηση με τον προδότη Τσολάκογλου. Αλλά γι’ αυτό παίρνει στα χέρια του όχι μόνο την υπόθεση της Απελευθέρωσης  της χώρας αλλά και εκείνη της Εθνικής Αντίστασης για τη δημιουργία μιας δικαιότερης κοινωνίας.

Αυτός ο Λαός με την πρωτοπορία του έγραψε το λαμπρό έπος της Εθνικής Αντίστασης. Μέσα από τα σπλάχνα του έβγαλε τους ηγέτες του και τους καθοδηγητές του και δημιούργησε τις πολιτικές του οργανώσεις και τις στρατιωτικές ομάδες, σε στρατιωτικές μονάδες. Πραγματοποίησε μέσα στους καπνούς του Πολέμου   την πιο πλατειά και συνειδητή δημοκρατική και λαϊκή Πολιτεία Αυτοδιοίκηση, Λαϊκή Δικαιοσύνη και Ισότητα των δύο φύλων.

Με την κατάρρευση του Μετώπου και την τρίτη κατοχή της χώρας  ο Λαός μας μετά από λίγους μήνες άρχισε να μην αντέχει στην καταπίεση των κατακτητών γι’ αυτό προσπάθησε να βρει τρόπο να οργανωθεί, εμείς στην Πόλη μας η οποία διψούσε να οργανωθεί, όμως περίμενε κάποιος να ξεκινήσει. Το πρώτο έναυσμα το έδωσε ο Γκλέζος με τον Σάντα που κατεβάσανε τη σημαία από την Ακρόπολη. Σ’ όλες τις επαρχίες της χώρας μας, ξεφυτρώνανε ομάδες που σκέφτονταν πως ν’ αντισταθούν. Στην πόλη μας έφθασαν τον  Αύγουστο 1941, πολλοί αγωνιστές που  είχαν δραπετεύσει από τα διάφορα νησιά, ιδίως απ’ την Φολέγανδρο. Ένας απ’ αυτούς ήταν ο  Βαγγέλης Παπανίκος  ο οποίος από την παρανομία του ειδοποίησε 4-5 παλιούς φίλους και μαζευτήκαμε στο σπίτι, σοφίτα, απέναντι από τον Άγιο Βασίλειο, και φτιάσανε την πρώτη ηγετική ομάδα, (ήταν Ρούγκας, Δ. Ζιώγας , Β. Παπαδημητρίου κ.α.). Το κίνημα αυτό δεν έζησε, γιατί από άλλη πλευρά, περίπου Νοέμβριο – Δεκέμβριο, είχε φθάσει από την εξορία σταλμένος από το Γραφείο Περιοχής ο Στάθης ο Λιβιτσάνος. Έφτιαξε μια επιτροπή και με καλέσανε και εμένα και ανέλαβα τη νεολαία, που μαζί με τον Κορωναίο – Χατζάρα και άλλους μαθητές του Γυμνασίου, οργανώσαμε την πρώτη κομουνιστική νεολαιίστικη οργάνωση.

ο Τάκης Πολύζος (τέλη δεκαετίας 80)

 Με την ίδρυση του ΕΑΜ, προσπαθούσαμε να κρατήσουμε τις οργανώσεις με όλο το λαό της πόλης, φτιάχνοντας εθνικό απελευθερωτικές οργανώσεις. Εμείς ήμαστε στο χώρο της Νεολαίας, άλλοι όπως Ντούσιας Μιχαήλ, Ρέντζος Μιχάλης (εκτελέστηκε στον Παντοκράτορα το Σεπτέμβριο του 1944) οργανώσανε τους Δημόσιους υπαλλήλους και τους Αξιωματικούς που τελικά, τέλη 1942 και το 1943 κατάφεραν τους βγάλανε στο ύπαιθρο, τους οργάνωσαν στο ΕΑΜ.

Εμείς εδώ στην πόλη με την ΕΠΟΝ η οποία είχε μέλη οργανωμένα περίπου 350 με Γραμματέα εμένα, μέλη Κορωναίο, Μιτάκο Τάκη  και πολλούς άλλους, κάναμε σχεδόν ότι θέλαμε, υπήρχε όμως ένα ισχυρό ΕΑΜ. Με γραμματέα τον Σ. Πέρδικη έναν εξαίρετο άνθρωπο σεμνό και αγαπητό στους Πρεβεζιάνους. Είχαμε εργατικό ΕΑΜ με Γιαννουλάτο Μιχαήλ. όλοι λιμενεργάτες. Προπαντός είχαμε οργανωμένο όλο τον τραπεζικό-υπαλληλικό κόσμο και τους Δημοσίους υπαλλήλους με επικεφαλής Τσακαλώτο Αντώνη, Παπά Δημήτριο, Τούλια  μέλος του γεωργικού συνεταιρισμού και πολλούς άλλους.

«Γιατί το χρέος να μην υπολογίζεται διαχειριστικό? Πως υπολογίζεται ? Σαν Λόττο ?»

     Καίρια ερωτήματα σε μία εμπεριστατωμένη ανάλυση –εισήγηση αντιδημάρχου σε δημοτικό συμβούλιο επαρχιακής πόλης  ( που παρουσίασε «ιδιαίτερο ενδιαφέρον»  σύμφωνα με τοπική εφημερίδα…).

           

       «Πριν από επτά μήνες  είχα  αντιληφθεί πως τα χρέη ξεπερνούσαν τα 20 εκατομμύρια ευρώ. Τα νούμερα τα υπολογίζω σαν επαγγελματίας και πρέπει να τα δούμε στη λογική. Όχι στην λογιστική, η οποία ήταν πολύ ξεκάθαρη. Έχουμε επίσης συναδέλφους που διοίκησαν την Πρέβεζα και μιλούν για διαφορετικά νούμερα, προσωπικά θα πω την λέξη λυπάμαι. Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι διότι διοικούμε, διαχειριζόμαστε και πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Δεν θα πω, ποιος άφησε τα χρέη, θα πω ότι τα χρέη υπάρχουν. Κάνουμε διαχείριση και πρέπει να σταθούμε στο ύψος μας. Έρχονται μαύρες μέρες. Δεν θα πληρωθούν οι εργαζόμενοι, ποιος θα είναι ο λόγος?  Ότι φταίει ο αντιδήμαρχος? Όχι. Πρόκειται για συλλογική ευθύνη. Βάζω βέτο ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να πληρωθούν. Όσον αφορά τα χρήματα που έρχονται, η ΣΑΤΑ είναι περίπου 2.700.000 ευρώ. Θα μιλήσω για κακοδιαχείριση 100%, διότι μέχρι σήμερα ο καθένας που αναλάμβανε την διαχείριση έκανε αυτό που ήθελε και αφότου τελείωνε η εκλογική περίοδος τότε έβλεπε τα πραγματικά προβλήματα. Ο λαός πληρώνει όμως. Φθάσαμε εδώ και πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι,. Τα 2.700.000 ευρώ της ΣΑΤΑ, σήμερα είναι μηδέν. Στο σχέδιο πόλεως που όλοι οι συμπολίτες πλήρωσαν, που πήγαν τα χρήματα τους? Εμείς πρέπει να στρώσουμε και άσφαλτο σε αυτούς που πληρώσανε και από  που θα λάβουμε τα χρήματα? Από αυτά που θα μας δώσουνε. Γιατί το χρέος να μην υπολογίζεται διαχειριστικό? Πως υπολογίζεται ? Σαν Λόττο?» Αναφερόμενος στο περιστατικό της Μεγάλης Πέμπτης, όπου οι εργαζόμενοι του Δήμου Πρέβεζας έμειναν απλήρωτοι λόγω τελεσίδικης δικαστικής απόφασης ο κ. αντιδήμαρχος  με σκληρή γλώσσα τόνισε. «Κάποιοι που κάνουν τους δημοκρατικούς, δεν διαθέτουν φιλότιμο» …