Αφύπνιση της πολιτικής αλληλεγγύης απέναντι στον κοινό αντίπαλο

                                                 Συνέντευξη του  Νικόλα Σεβαστάκη  ("Εποχή", 9.1.2011)

                Ακούγεται περίεργα, αλλά η οικονομική κρίση έφερε...κρίση και στην αριστερά. Είναι σύμπτωση ή μήπως άλλαξαν, πράγματι τα δεδομένα από την ιδρυτική πράξη του ΣΥΡΙΖΑ;
               Από μια άποψη δεν είναι παράδοξο αυτό. Η κρίση είναι ένα “ολικό γεγονός” που αλλάζει τις κοινωνικές σχέσεις αλλά και τους τρόπους πρόσληψης της καθημερινής πραγματικότητας. Δοκιμάζει επίσης, στον ένα ή άλλο βαθμό, τις ψυχικές αντοχές των ανθρώπων, επηρεάζοντας, συνήθως αρνητικά, τους κοινωνικούς δεσμούς και τη συνολική δημόσια ατμόσφαιρα. Η ξεχωριστή πυκνότητα και βιαιότητα των εξελίξεων εδώ και δυο χρόνια δεν θα μπορούσε να αφομοιωθεί εύκολα από κανέναν πολιτικό χώρο. Αλλά και το βασικό χαρακτηριστικό της νεοφιλελεύθερης λογικής η οποία επιβάλλεται πλέον σε όλα τα πεδία είναι ότι ενισχύει τη δυναμική των κατακερματισμών και των «αμυντικών» υποκειμενισμών. Η λογική της αυτοσυντήρησης εν μέσω θυέλλης είναι πολύ ισχυρή και δεν θα μπορούσε να λείπει από την Αριστερά. Ακόμα και αν σε αυτή την τελευταία η αυτοσυντήρηση επενδύεται στη γλώσσα της στρατηγικής και της τακτικής. Ο ΣΥΡΙΖΑ γεννήθηκε με μια επιθετική, με την παραγωγική έννοια του όρου, προσδοκία για σύνδεση του κοινωνικού με το πολιτικό. Αλλά το στοίχημα σκόνταψε σε μια συγκυρία οριζόντιας απαξίωσης της πολιτικής διαμεσολάβησης και εξασθένισης της συλλογικής ελπίδας. Διαμορφώθηκε ένας κόσμος με αναφορά στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η πολιτική ταυτότητα του εγχειρήματος τραυματίστηκε βαριά και κατ’ εξακολούθηση από μια κραυγαλέα αδυναμία τήρησης των εκάστοτε υποσχέσεων. Και σε ένα περιβάλλον εδραίωσης των κοινωνικών φόβων και των αντιπολιτικών διαθέσεων, η «εσωτερική περιπέτεια» (όλο και περισσότερο για τους καλά μυημένους) επικάλυψε την αρχική ιδέα.       
 

              Μήπως η οικονομική κρίση, έφερε στην επιφάνεια παλιές ιδεολογικές διαχωριστικές γραμμές, που κάποια στιγμή φάνηκε ότι οδεύαμε προς την υπέρβασή τους;
               Δεν θεωρώ δυνατή την υπέρβαση των ‘ιδεολογικών διαχωριστικών γραμμών’ μέσα στη ριζοσπαστική Αριστερά. Και αυτό διότι ο χώρος ο ίδιος είναι εξαιρετικά ευαίσθητος στα ζητήματα ιδεολογίας και πολλές φορές πολιτεύεται με βάση το ειδικό μεταφυσικό βάρος συμβόλων, ιδιαίτερων λεξιλογίων, πολιτιστικών συναφειών που έρχονται από το παρελθόν. Πιστεύω όμως ότι μπορεί να υπάρχουν επάλληλες συναινέσεις σε θεμελιώδη κοινωνικοπολιτικά ζητήματα. Ότι, όπως έχει αποδειχθεί πολλές φορές, υπάρχει δυνατότητα συνάντησης των αριστερών ακόμα και όταν όλοι γνωρίζουν ότι δεν υφίσταται συναντίληψη για τις ιστορίες και τις ιδιαίτερες μυθολογίες του καθενός. Σήμερα ζούμε μια ιδιαίτερη στιγμή: την μετατροπή της οικονομικής κρίσης σε «έκτακτο» βιοπολιτικό πρόγραμμα, σε συνολική αμφισβήτηση των δημόσιων και κοινωνικών αγαθών αλλά και του πεδίου των κοινωνικών και πολιτικών ελευθεριών. Αυτή και μόνο η συναγερμική διάσταση της περίστασης θα έπρεπε να οδηγήσει όχι σε μια υπερβατική ενότητα (πράγμα αδύνατο), αλλά σε αφύπνιση της πολιτικής αλληλεγγύης απέναντι στον αντίπαλο. Υπάρχουν πολλά ανοιχτά μέτωπα που περιμένουν μια αριστερή απάντηση: η αποδόμηση του πανεπιστημίου, η επιθετική αναδιάρθρωση στην εργασία, οι εκσυγχρονιστικές «τομές» που απειλούν την ιδιωτικότητα, οι αντιδημοκρατικές και αντιοικολογικές «αναπτυξιακές» λογικές των fast truck, τα φαινόμενα αποδιοργάνωσης στη ζωή των λαϊκών στρωμάτων και της κατώτερης μεσαίας τάξης του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα.. Όλα αυτά δεν μπορεί να περιμένουν το θεόσταλτο οργανωτικό και ιδεολογικό μίγμα ούτε την πιο σοφή απάντηση από πλευράς οικονομολόγων για το χρέος.

Εκλογών το ανάγνωσμα….

“Εμείς εδώ στην Πρέβεζα με τις επιλογές  στους Δήμους και  στην Περιφέρεια  έχουμε πάρει διαζύγιο από  την κοινωνία” έγραφα λίγες μέρες πριν τις εκλογές , όταν είχαν ανακοινωθεί ήδη οι υποψηφιότητες κάνοντας σύγκριση με το τι  συνέβαινε στην Άρτα  . Ο  ΣΥΝ δεν έκανε  επιλογή στον δήμο Πρέβεζας. Έκανε επιλογή στην περιφέρεια Ηπείρου συμμετέχοντας στο ψηφοδέλτιο «ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την  Ήπειρο» με επικεφαλής τον Γιάννη Παπαδημητρίου, στον οποίο συμμετείχαν οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ. Σύμφωνα με την  «Εποχή» (Κυριακή,20/11) στο δήμο  Πρέβεζας  οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ  στήριζαν τον συνδυασμό «Δημόσιος Χώρος Πρέβεζα-Λούρος-Ζάλογγο».

 Με τα αποτελέσματα πλέον στα χέρια τροποποιώ λίγο τον αρχικό αφορισμό μου. Στις πρόσφατες εκλογές έγινε  η «πρώτη συζήτηση για την λήψη συναινετικού διαζυγίου» μεταξύ της κοινωνίας και της  Αριστεράς, όπως πιο κάτω την προσδιορίζω. Το επόμενο διάστημα προβλέπω θα γίνει και «η δεύτερη συζήτηση» και το διαζύγιο θα είναι οριστικό.

Πολλοί είναι οι τρόποι που μπορεί κάποιος να διαβάσει τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών στο Νομό της Πρέβεζας. Ανάλογα με τα κριτήρια που θέτει  είναι και τα συμπεράσματα που μπορεί να εξάγει. Μιλάω πάντα για τους υποψηφίους των αριστερών συνδυασμών στην περιοχή μας. Δεν εντάσσω στην Αριστερά το ΚΚΕ για τον μόνο λόγο που το ίδιο αρνείται να το ονομάζουν «αριστερό κόμμα». Εντάσσω στην Αριστερά τον συνδυασμό «Δημόσιος Χώρος Πρέβεζα-Λούρος-Ζάλογγο» αν και ο ίδιος ο συνδυασμός αυτοαποκαλείται ανεξάρτητος. Θα συμπεριλάβω στις δυνάμεις της Αριστεράς και τους συνδυασμούς των «Αριστερών Παρεμβάσεων».

Ο ΛΕΙΟΣ ΛΙΘΟΣ

                

        Με σύρει εις προσκυνήματα μελαγχολικής πια ιστορίας ο Νοέμβρης. Αυτός ο συνταξιούχος εκφορτωτής επαναστατικής ενέργειας, επί των χειμερινών ανακτόρων, Αυτός ο πολυτεχνειακός εκχυμωτής της κοπροελληνικής και χύδην χριστιανικής εξουσίας. Με ανακαλεί από την ράθυμη εφεδρεία της απρόσωπα ευπρόσωπης καθημερινότητας, όπου η τριβή του ημερήσιου βίου παράγει έγχρωμες φούσκες. Με ανακαλεί λοιπόν και επιμένει αυτός ο συλλογισμένος Νοέμβρης να φορέσω τα ράκη από τη χλαίνη του Γκεβάρα, τα ξεπατωμένα άρβυλα του Άρη, το λιπαρό πιά κασκέτο του Ιλιτς.

     Επιμένει αυτός ο αμετανόητος Νοέμβρης να ακούσω τις χιλιάκις αφηγήσεις των άλλωτε ηρωϊκών εφήβων, που ο τσαλαπατητής  χρόνος και η ύστερη σοφία αλύπητα στεγνώνουν, κρεμασμένους με μανταλάκια στις απλώστρες των θεαματοεμπόρων. Επιμένει αυτός ο απότοκος Νοέμβρης να με παρασύρει σε συναχωμένη εορτή. Εκεί που γραφές νεκρών, μορφές νεκρών, μομφές νεκρών, θεσπέσια ψόφιες μουσικές, ακούνητες στον αέρα κινήσεις, άδειες χειρονομίες και ψιλοκομμένες λέξεις συστοιχίζονται στη θλιβερή παρέλαση ιδιοτελών καρπολόγων.

          Επιμένει αυτός ο δριμύς Νοέμβρης να με πείσει ότι είμαι αναγκαίος κληρονόμος της ιστορικής προίκας του, συνεχιστής των έργων του, συνεργός του μεγαλείου του, συμμέτοχος του κύρους του, σύμμαχος των λαικών συνταγμάτων του, συντρυγητής της αίγλης του και ομοτράπεζος στην αθανασία των ρηγματικών ιδεών του. Επιμένει αυτός ο χειμέριος Νοέμβρης να με εγκαταστήσει στα χαρακώματα των παλαιών ημερών του, όπου σκουριάζουν αρχέτυπες μπαγιονέτες και ο άνεμος σφυρίζει στα χάσκοντα στόματα των ολμοβόλων σωλήνων.

          Αλλά εγώ, τώρα πια, ταξιδεύω στην αλμυρά έρημο. Αναζητώντας επιτάφια επιγράμματα. Για άλλα ίσως εγερτήρια. Αναζητώντας λείο λίθο για να αποθέσω τον μπαλσαμωμένο Νοέμβρη. Η για να κρύψω την πίκρα του προσώπου μου. Κάτω από τον λείο λίθο.
                     Αλ.Σεβαστάκης, «ΑΥΓΗ»,Τετάρτη,19 Νοεμβρίου 1997

Η "φορολογική ασυλία" των οικονομικά ισχυρών αιτία των ελλειμάτων του Δημοσίου

                            του Γεώργου Σταθάκη *, από το "ΒΗΜΑ Ιδεών"(17.10.2010)

            Tο δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας εδράζεται στο πολύ απλό γεγονός ότι τα ευκατάστατα στρώματα της ελληνικής οικονομίας δεν πληρώνουν «φόρο εισοδήματος». Αυτός, για τα 600.000 με 700.000 νοικοκυριά που ανήκουν σε αυτή την κατηγορία, εκτιμάται περίπου στο 4%-5% του ΑΕΠ. Εξαιτί ας του γεγονότος αυτού τα φορολογικά έσοδα υστερούν πάντα των δαπανών. Από το 1980 ως το 2010, για τριάντα συνεχή χρόνια, ο προϋπολογισμός είναι κάθε χρόνο ελλειμματικός. Κατά μέσον όρο 6,5% τον χρόνο.

            Η σύγκριση με τους αντίστοιχους δημοσιονομικούς δείκτες της ΕΕ επιβεβαιώνει την παραπάνω διατύπωση. Δαπανάμε το ίδιο ποσοστό συνολικά ως δημόσιες δαπάνες (45% του ΑΕΠ), έχουμε μικρές διαφοροποιήσεις στη σύνθεση των δαπανών (περισσότερη Αμυνα, λιγότερη Παιδεία και Υγεία) και έχουμε ακριβώς το ίδιο ποσοστό δαπανών για Δημόσια Διοίκηση. Πλεόνασμα δημοσίων υπαλλήλων και δαπανών έχουμε μόνο σε ορισμένες δραστηριότητες που αφορούν φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

           Στο σκέλος των εσόδων τώρα έχουμε ακριβώς τα ίδια έσοδα από έμμεση φορολογία και εισφορές ασφαλισμένων.

          Αποκλίνουμε, υστερούμε δηλαδή αισθητά, μόνο στον φόρο εισοδήματος. Ακριβώς 4%-5% του ΑΕΠ. Οσο είναι, έστω κάτι λιγότερο, το ετήσιο έλλειμμα του προϋπολογισμού.

          Συνεπώς, το συμπέρασμα είναι προφανές.

          Το έλλειμμα του προϋπολογισμού συντηρεί τα κέρδη και τα εισοδήματα των πιο ευκατάστατων στρωμάτων. Το φορολογικό σύστημα όχι μόνο δεν δρα αναδιανεμητικά, όπως στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά αποτελεί τον πρωταρχικό μηχανισμό αναπαραγωγής των εισοδηματικών ανισοτήτων της ελληνικής κοινωνίας.

Σεχταριστική καθαρότητα...

Διαβάζω στην  σημερινή «Αυγή»  κάτω από τον τίτλο «Πάει για β' γύρο η Όλγα Γεροβασίλη στην Άρτα» . « Σημαντική είναι η παρουσία των δυνάμεων της ριζοσπαστικής και ανανεωτικής αριστεράς και σε ορισμένους από τους Δήμους της Ηπείρου, όπως είναι αυτός της Άρτας, των Ιωαννίνων, καθώς και του Δήμου Νικολάου Σκουφά Άρτας με υποψήφιο τον Θεόδωρο Μουσαβερέ που τον υποστηρίζει και το ΠΑΣΟΚ » Και πιο κάτω : « Όσον αφορά την Πρέβεζα, μετά τα γνωστά γεγονότα στο εσωτερικό του ΣΥΝ, οι δυνάμεις του Συνασπισμού αποφάσισαν να μη στηρίξουν επίσημα κάποιο ψηφοδέλτιο.»

Δεν γνωρίζουν πολλοί αναγνώστες της Αυγής τα « γνωστά γεγονότα στο εσωτερικό του ΣΥΝ» . Έτσι θα μείνουν με την λαθεμένη εντύπωση ότι στην Πρέβεζα  οι  «δυνάμεις του Συνασπισμού»   που «αποφάσισαν να μη στηρίξουν επίσημα κάποιο ψηφοδέλτιο», υποστηρίζουν   ανεπίσημα  κάποιο άλλο. Την άποψη αυτή την ενισχύει  η συνέχεια του άρθρου  που αναφέρει « Ωστόσο το εναλλακτικό ψηφοδέλτιο “Δημόσιος Χώρος” με επικεφαλής τον πανεπιστημιακό Γιάννη Ρέντζο, συσπειρώνει μεγάλο αριθμό ανένταχτων πολιτών, καθώς και μέλη του ΣΥΝ και της ΑΚΟΑ.» Παρόλα αυτά (=ωστόσο ) λοιπόν οι  «δυνάμεις του Συνασπισμού» στην Πρέβεζα  υποστηρίζουν ανεπίσημα το εναλλακτικό ψηφοδέλτιο του πανεπιστημιακού Γιάννη Ρέντζου. (Η εναλλακτικότητα του  βέβαια κάπου σκοντάφτει, γιαυτό  έχει δύο ονόματα «Δημόσιος χώρος Γιάννης Ρέντζος» και «Δημόσιος Χώρος Πρέβεζα-Λούρος-Ζάλογγο).

Μορφές "συντροφικής" αλληλεγγύης...

Το θέμα της ανάρτησης  γνωρίζω ότι ενδιαφέρει  και αφορά ελάχιστους. Δεν αφορά όλους τους υπογράφοντες το κείμενο , οι περισσότεροι των οποίων πιθανολογώ ότι  ποτέ δεν τον διάβασαν. Δεν αφορά την κοινωνία και τους πολίτες της Πρέβεζας, που έχουν πιο σημαντικά πράγματα να ασχοληθούν. Αφορά και ενδιαφέρει τους 3-4 που το συνέταξαν και  όσους από εμάς –θεωρούμε- ότι είμαστε ο στόχος. Το θέμα τέθηκε στην τελευταία συνεδρίαση της Π.Κ.  του Συνασπισμού στην Πρέβεζα.

Στο κείμενο με τον τίτλο :« ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ» που δημοσιεύτηκε στο τεύχος Αυγούστου  του  « Φόρουμ  Πρέβεζας στο χώρο της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας»  και στο blog  http://forumprevezas.wordpress.com/ , υπάρχουν απόψεις, θέσεις και χαρακτηρισμοί οι οποίοι σαφώς αναφέρονται στην δραστηριότητα  και την πορεία της δημοτικής αρχής στην πόλη της Πρέβεζας.

Κάποιος  που δεν έχει άμεση σχέση με τις πολιτικές αντιπαλότητες  στην περιοχή, βλέποντας ότι  στο κείμενο αυτό  θίγονται πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητας στις πόλεις και τα χωριά μας  , πολύ δε περισσότερο  όπως είναι αόριστα διατυπωμένα, θα μπορούσε να συμφωνήσει. Προσωπικά  σε πολλά  από αυτά συμφωνώ.

ΟΜΩΣ τα παρακάτω γράφτηκαν και υπογράφηκαν  από μέλη του Συνασπισμού  και από  αυτούς ζήτησα εξηγήσεις . ΜΟΝΟ από αυτούς. Όχι ότι δεν με ενδιαφέρει η άποψη των άλλων συμπολιτών μου, πολλοί από τους οποίους είναι και φίλοι μου, αλλά  από αυτούς δεν έχω δικαίωμα να ζητήσω εξηγήσεις.

Θέλεις Δικηγόρο ανεξάρτητο και μάχιμο; Ή Δικηγόρο όργανο των τραπεζών και των πολυεθνικών;

Η παρακάτω προκήρυξη υπογράφεται μέχρι σήμερα από τους Δικηγορικούς Συλλόγους Γιαννιτσών, Γυθείου, Θηβών, Ιωαννίνων, Κατερίνης, Κω, Κιλκίς, Λευκάδας, Πάτρας, Σύρου, Φλώρινας, Χαλκίδας, Χίου και Χαλκιδικής, ενώ αναμένεται η υιοθέτησή της και από άλλους περιφερειακούς Συλλόγους

 "• Το δικηγορικό λειτούργημα δεν είναι κλειστό όπως επί μήνες διατυμπανίζεται. Κάθε πτυχιούχος Νομικής πραγματοποιεί 18μηνη άσκηση και ορκίζεται δικηγόρος. Γι' αυτό άλλωστε η Ελλάδα, με 40.000 δικηγόρους, έχει αναλογία 1 δικηγόρο ανά 209 κάτοικους, όταν η Γαλλία έχει 1 δικηγόρο ανά 1.368 κατοίκους και η Φιλανδία 1 ανά 2.971!
• Οι δικηγόροι και ιδιαίτερα οι νέοι μαστίζονται, από την υποαπασχόληση, την ανεργία και τις άθλιες συνθήκες εργασίας.
Επιβάλουν αλλαγές για Δικαιοσύνη στα μέτρα των οικονομικά ισχυρών και όχι για μια ισχυρή Δικαιοσύνη!
• Το Υπουργείο Οικονομικών επέβαλε Φ.Π.Α στις δικηγορικές υπηρεσίες. Αυτό έχει ως συνέπεια τη σημαντική επιβάρυνση του τελικού κόστους προς τους πολίτες, και τη συνακόλουθη συρρίκνωση της εργασίας μας.
• Οι δικηγόροι συκοφαντούνται συλλήβδην για φοροδιαφυγή. Εμείς αναρωτιόμαστε για ποιο λόγο το ΣΔΟΕ δεν εντοπίζει και δεν τιμωρεί παραδειγματικά τους μεγαλοδικηγόρους που φοροδιαφεύγουν... Προφανώς για λόγους επικοινωνιακής σκoπιμότητας επιλέγεται να διασύρεται ολόκληρος ο κλάδος. Επί πλέον το ΣΔΟΕ πραγματοποιεί επιδρομές εκφόβισης στα γραφεία των δικηγορικών συλλόγων που σχεδιάζουν αγωνιστικές κινητοποιήσεις, αλλά αφήνει στο απυρόβλητο τους κατά σύστημα φοροφυγάδες...
• Η κυβέρνηση με το Μνημόνιο επιχειρεί - με ρυθμίσεις που δεν υπάρχουν πουθενά στην Ευρώπη - να διαρρήξει κάθε κοινωνική διάσταση του δικηγορικού λειτουργήματος πλήττοντας τόσο τους ίδιους τους δικηγόρους, όσο και τους πολίτες.
• Προγραμματίζεται η «απελευθέρωση» του δικηγορικού λειτουργήματος, όχι προς όφελος του πολίτη, αλλά προς όφελος των τραπεζών, των ασφαλιστικών και χρηματοοικονομικών οργανισμών, των πολυεθνικών και των μεγαλοδικηγόρων της Ελλάδας και του εξωτερικού.
• Κεφαλαιουχικές και πολυεπαγγελματικές εταιρείες που πλέον θα επιτρέπεται να μην ανήκουν απαραίτητα σε πτυχιούχους νομικής, αλλά σε επιχειρηματίες, τραπεζίτες ή μεγαλοεργολάβους θα μπορούν να αλωνίζουν, παντού στην Ελλάδα, επιβάλλοντας όποιες αμοιβές θέλουν και με όργανο τη διαφήμιση που κι αυτή επιχειρείται να επιτραπεί!
• Στόχος είναι η διαμόρφωση υπόδουλων δικηγόρων υπαλλήλων των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, χωρίς ανεξάρτητη βούληση για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του πολίτη.
• Τέλος, η κυβέρνηση αδιαφορεί στα τεράστια προβλήματα της Δικαιοσύνης, των Δικαστών και των δικαστικών υπαλλήλων. Αδιαφορεί για τις άθλιες συνθήκες που όμοιες της δεν υπάρχουν σε άλλη χώρα της Ευρώπης, με αποτέλεσμα ο πολίτης να νοιώθει απροστάτευτος και αδύναμος.
Δεν θα γίνουμε πειραματόζωα του ΔΝΤ και της τρόικας!
Καλούμε πολίτες και δικηγόρους να διαφυλάξουν την αξιοπρέπεια τους και τις αξίες μίας ανεξάρτητης Δημοκρατίας και μιας Δικαιοσύνης που δεν θα εμπορευματοποιηθεί. Απέναντι στη λαίλαπα του ΔΝΤ και της τρόικας προβάλουμε τις αξίες της κοινωνικής αλληλεγγύης, της ίσων δυνατοτήτων πρόσβασης στη Δικαιοσύνη και του ανθρώπινου μέτρου."

ΔΙΑΒΑΣΤΕ:
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=188860
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_12/09/2010_414748